Przypadek nr 2

Przypadek nr 2

W maju do 2010 do przychodni trafiła suka rasy air dale terrier w wieku 9 lat o imieniu Wera.

Właściciel psa zgłaszał następujące objawy: 

- poliuria

- polidypsja

- apatia

- brak apetytu

- bolesny brzuch

Ustalono, że cieczka zakończyła się 7 tygodni wcześniej, pies nie jest leczony przelekle, do tej pory kondycja ogólna psa była dobra, profilaktykę prowadzono prawidłowo.

W badaniu klinicznym stwierdzono następujące objawy:

- napięcie powłok brzusznych i bolesność jamy brzusznej podczas omacywania,

- podstawowe parametry bez zmian.

Postawiono wstępne rozpoznanie ropomacicza, w celu potwierdzenia wykonano badanie usg narządów rozrodczych ( macica wypełniona echoujemnym płynem, średnica rogów do 45mm). Wykonano również badanie krwi: morfologiczne i biochemiczne, które wykazało jedynie leukocytozę 25,2 G/l.

Zdecydowano o zabiegu ovariohisterectomii. Pacjent został spremedykowany kombinacją medetomidyny i butorfanolu, następnie wprowadzony w znieczulenie ogólne kombinacją diazepamu i ketaminy w powolnej iniekcji dożylnej.

W trakcie zabiegu monitorowano stan pacjenta, zastosowano płynoterapię, leczenie p-ciw bólowe, antybiotykoterapię.

Wybudzanie ze snu narkotycznego przebiegało bez zakłóceń- zwierzę wróciło do właściciela na noc, z zaleceniem wizyt w przychodni przez kolejne 5-7 dni w celu kontroli stanu zdrowia, podawania leków itp.

Następnego dnia właściciel zgłosił słabe samopoczucie psa:

- wymioty

- brak mikcji,

- brak apetytu

- osowiałość.

Pozostawiono psa w przychodni na leczenie stacjonarne: w celu kontroli diurezy założono cewnik Folleya, zastosowano płynoterapię dożylną i leki wg stanu klinicznego psa. Obraz klin. sugerował ostrą niewydolność nerek, co potwierdzone zostało badaniem krwi- poziom kreatyniny 4,7 mg/dl ( norma 0,8-1,7), mocznika 74 mg/dl ( norma do 45).ONN była tu wynikiem reakcji na środki do znieczulenia ogólnego- poanestetyczna ONN, występuje sporadycznie.

Przez kolejne 5 dni zwierzę było leczone w przychodni stacjonarnie: nawadnianie, leki moczopędne, antybiotykoterapia po zabiegu chir., kontrola gojenia rany pooperacyjnej, kontrola mikcji. Po tym czasie wykonano kontrolne badanie krwi i uzyskano następujące wyniki: kreatynina 3,1mg/ml, mocznik 48 mg/ml. Na prośbę właściciela dalsze leczenie prowadzono w domu: kroplówki podawane podskórnie, leki moczopędne, leki osłaniające p.pokarmowy ( ranitydyna w inj.) do czasu zdjęcia szwów ( 10 dni od wykonania zabiegu), kiedy to kolejny raz oznaczono paramerty nerkowe: kreatynina 2,0 mg/ml i mocznik 27mg/ml. Zalecono dalsze podawanie kroplówek przez 5-7 dni i kontrolne badanie krwi po tym czasie.

Na początku czerwca 2010 Wera wróciła do naszej przychodni z częstymi wymiotami tuż po jedzeniu/ piciu i bólem brzucha, była aptyczna. W badaniu klin. oprócz bolesnej jamy brzusznej nie stwierdzono zmian, zaordynowano lek p- zapalny, antybiotyk, 24godzinną głodówkę oraz badanie krwi, w którym tylko parametry nerkowe były podwyższone w nieznacznym stopniu. Przez kilka kolejne 5 dni wymioty zwierzę otrzymywalo leki zaordynowane wcześiniej orza ranitydynę, wymioty wystepowały zmiennie, dołączył objaw luźniejszego stolca. Stosowano dietę domowa: kleik ryżowy z mięsem drobiowym. Przedstawiono dalsze postepownaie diagnostyczne- gastroskopię, na którą właściciel zdecydował się po nastepnych 2 dniach.

Wera poddana została zabiegowi panendoskopii w znieczuleniu ogónym, badanie to wykazało przewężenie przełyku w odległości 45 cm od linii zębowej i liczne owrzodzenia przed przewężeniem. Jako leczenie wykonano tu zabieg balonowania w celu poszerzenia zwęzonego przełyku. Dalsze postepowania obejmowalo podawanie leków zmniejszających wydzielanie kw. solnego takich jak ranitydyna.

W tej chwili pies czuje się doskonale i nie wykazuje objawów chorobowych.

W chwili obecnej Wera czuje się doskonale