OSTEOSYNTEZY

Osteosynteza jest to grupa operacji mających na celu unieruchomienie
zlamania, co jest niezbędne do prawidlowego gojenia sie kości. Kosci
zespala sie operacyjnie w przypadkach, w których załozenie opatrunku
usztywniającego (gips) jest niewykonalne, czy to ze względu na rodzaj
złamania czy tez miejsce.
Najczęsciej złamaniu u zwierząt ulega kosc udowa (60% złaman); kosc
udowa ze względu na anatomię kości okolicznych moze być zespalana
wyłącznie na drodze chirurgicznej. Wiadomo, że opatrunek gipsowy
powinien pokrywać cała kość złamaną i dwa najblizej połozone stawy. W
przypadku kości udowej jest to mniemożliwe ze względu chociazby na
ujscie dróg moczowych. Opatrunek gipsowy powinien pozostać suchy i
nienaruszony przez cały okres gojenia kości (zwykle 6, 8 tygodni).
Wymienia się wiele metod osteosyntezy, mogą to być tzw. gwoździe
doszpikowe, płytki metalowe, śruby czy stabilizatory zewnętrzne.
najczęsciej używane w weterynarii są gwoździe śródszpikowe, ktoych jest
wiele rodzajow. Metoda osteosyntezy jest dobierana indywidualnie do
każdego przypadku, zależnie od rodzaju złamania, ilosci odłamów, gatunku
i rasy pacjenta oraz zależnie od preferencji chirurga. Gwoździe są w
wielu przypadkach niezastąpione. Zasadą w przypadku tej metody operacji
jest wprowadzenie do jamy szpikowej sztywnego metalowego pręta (lub
kilku), ktory uniemożliwia boczne ruchy w miejscu złamania. Przy
gwozdziowaniu wymagana jest scisła aseptyka. Dobranie odpowiedniego
implantu poprzedzone jest wykonaniem rentgenogramu.
W pewnych przypadkach (np. złamanie skośne) nalezy dodatkowo uzyc
elastycznego drutu, z którego formuje się pętle.
Kazda operacja osteosyntezy wymaga kontroli radiologicznej po czasie
proponowanym przez lekarza. Taka kontrola pozwala stwierdzić, czy kosć
zrosła sie prawidłowo i czy można usunąć implanty, których pozostawienie
mogłoby zaburzać funkcję kości w przyszłości.